spotlar 1 spotlar 2 spotlar 3

Duyurular

Uzman Psikiyatrist Dr.Ava Şirin ÖZGÜN

ava şirin özgünÖzel Nirvana Psikiyatri Polikliniğinde Görev Yapan Uzman Psikiyatrist Dr.Ava Şirin ÖZGÜN'ün Resmi Web Sitesi Yayına Başlamıştır.

www.avasirinozgun.com

DEPRESİFLER ALZHEIMERE YATKIN OLUYOR

depresif hastalar alzaymıra daha yakın oluyorMelankolik ve depresif hastaların,daha sık demans hastalıklarına yakalandığı tespit edildi.Uzun süre depresyondan yakınan ve psikolojik sorunlarla baş etmek zorunda kalan insanlar,psikolojik olarak stabil olanlara göre iki kat daha fazla Alzheimer’e yakalanıyorlar.

Yazının Devamı

NEOFOBİ (YENİLİK KORKUSU) ÖMRÜ KISALTIYOR

neofobi nirvana psikiyatriYeni bir şeye karşı duyulan belirgin korkular,yaşamı kısaltıyor.Neofobi insanlarda bir buçuk yaşlarından itibaren başlayabiliyor.Alışılmışın dışında olan bir tek olayla bile ,bu bozukluk ortaya çıkabiliyor.

Yazının Devamı

ANOREKSİYA ANFİZEME SEBEP OLABİLİYOR

anoreksiya nirvana psikiyatri polikliniğiŞikago'da yapılan Radiological Society of North America'nın (RSNA) yıllık toplantısında,anoreksiya nervosa'daki beslenme yetersizliğinin akciğer anfizemine neden olabileceği iddaa edildi.

Yazının Devamı

MİGRENE DE PSİKOTERAPİ

migren nirvana psikiyatriPsikoterapinin alt etme stratejileri ile kronik başağrılarına karşı da savaş verebiliyor.Düsseldorf’da yapılan bir sempozyumda,Heidelberg Üniversitesi’nden uzman psikolog Gideon Franck hastanın kendi bedeniyle ilişkisini değiştirmesi ana prensibine dayanan bu yöntemi,ilk kez baş ağrısı nedeniyle davranış bozuklukları gösteren çocukların tedavisinde denediğini açıkladı.

Yazının Devamı

DEPRESYONDAYSANIZ,YÜRÜYÜŞ YAPIN

depresyon nirvana psikiyatri polikliniğiDüzenli spor depresiflere iyi gelir;bu konuda uzmanların hepsi hemfikir.Bu sporların içinde en etkili olanı ise yürüyüş.Prof.Dr.Ulrich Bartmann,Würzburg Yüksek okulu'nun sağlık dergisinde yazdığı bir makalede,yürümenin jimnastik,voleybol vb tüm sporlardan daha yararlı olduğunu belirtti.

Yazının Devamı

Islak Yatak Hastalık Belirtisi Olabilir

Aydın Adnan Menderes Üniversitesi (ADÜ) tarafından yapılan araştırma, her 8 çocuktan 1 inin gece altını ıslattığın ı ortaya koydu. Şeker hastalığı ve kronik böbrek yetmezliğinin ilk belirtisinin "gece altına ıslatma" olduğu belirtildi.

Yazının Devamı

Ergenlikteki Aşırı Stres Öğrenmeyi Etkiliyor

Ergenlikte maruz kalınan aşırı stresin, beynin hafıza ve öğrenme ile ilgili bölümünde önemli ölçüde değişikliklere yol açabileceği bildirildi.

Yazının Devamı

Stres, Doğacak Bebeğin Zekasını Etkiliyor

Doğacak Bebeğin ZekasıLondra’daki Imperial College uzmanlarınca yapılan ve sonuçları Clinical Endocrinology dergisinde yayımlanan araştırma, ham ilenin yaşadığı stresin, gebeliğin 17. haftasından itibaren bebeği olumsuz etkilediğini gösterdi.

Yazının Devamı

Tv Seyretmeye Sınır Gelmeli

Tv Seyretmeye Sınır GelmeliTelevizyon insanın psikolojisini bozuyor Hacettepe Üniversitesince yapılan bir araştırmaya göre, aşırı televizyon izleme alışkanlığı çocuklarda uyku bozukluğuna yol açıyor.

Yazının Devamı

Stres İyileşmeyi Yavaşlatıyor

ABD’nin Chicago kentinde bulunan İllinois Üniversitesi’ndeki (UIC) araştırmacılar, hayvanlar üzerinde yaptıkları testlerde, hayvanlar stres altındayken yaralarının iyileşmesinin yavaşladığını, ancak ekstra oksijen alımının bu yavaşlamayı tersine döndürdüğü sonucuna ulaştılar.

Yazının Devamı

Strese Bağlı Hastalıklar Artıyor

Avrupa Parlamentosu’na sunulan bir araştırmada, modern hayatın kalp ve damar hastalıkları riskini artırdığı uyansı yapıldı.

Yazının Devamı

Suça Karışan Çocuk Akranından Etkileniyor

Suça karışan çocuklar üzerinde akranlarının etkisinin büyük olduğu ortaya çıktı. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Çocuk İhmali ve İstismarı Araştırma Biriminde görevli çocuk gelişim uzmanı Gülümser Gültekin Akduman’ın yaptığı araştırma, suça karışan çocuklarla ilgili çarpıcı bir gerçeği ortaya koydu.

Yazının Devamı

Uykusuzluk çekenlere müzik

Artık koyun saymak gereksiz.Çünkü güzel bir uykunun sırrı, uyumadan önce 45 dakika kadar rahatlatıcı müzik dinlemek. Journ al of Advanced Nursing adlı sağlık dergisinin haberine göre

Yazının Devamı

Dikkat: Aile içi gerginlik çocuğun iştahını etkiler

Aile içindeki gerginlikler çocuğun iştahını olumsuz yönde etkiliyor. Ailedeki iletişim bozuklukları ve huzursuzlukların çocuğun ruhsal yaşamını doğrudan etkilediğini

Yazının Devamı

Depresyon riskinin en yüksek olduğu yaş 40’lar

Bilim adamlarının 80 ülkede 2 milyon kişi üzerinde yaptığı veri analizine göre, insanların depresyona en açık oldukları yaş 44. ABD’deki Warwick Üniversitesi ile

Yazının Devamı

Uyku, ruh sağlığının aynası

Ege Üniversitesi (EÜ) Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ahmet Çelikkol, “Uykularımız düzenliyse genellikle ruh sağlığımız da yerinde demektir.

Yazının Devamı

Strese bağlı hastalıklar artıyor

Günlük yaşamın stresi yüksek tansiyona yol açıyor. Dünyada her yıl 17 milyon kişi kalp ve damar hastalıklarından ölüyor. Türkiye, yüksek tansiyon sorununun en hızlı arttığı ülkeler arasında...

Yazının Devamı

Beyindeki bozuk elektrik dalgaları depresyona, neden oluyor

Beynin işleyişini düzenleyin elektrik dalgalarındaki bozukluğun depresyona yol açabileceği ortaya çıktı. ABD’nin Stanford Üniversitesi’nden bilim adamlarının, fareler üzerinde yeni bir görüntüleme yöntemini

Yazının Devamı

Modern yaşam stres yapıyor

İngiltere’de yapılan iki araştırma daha, modern yaşamın büyük strese yol açtığı ve bir eyleri uykusuz bıraktığı görüşünü destekledi. Bir sigorta şirketi tarafından yapılan, 1001 kişinin katıldığı araştırmanın sonuçları,

Yazının Devamı

Elektronik posta strese sokuyor

İskoçya’da yapılan bir araştırmaya göre; işyerinde elektronik postaların çok sık kontrol edilmesi, çalış anların sinirlerini bozuyor.

Yazının Devamı

Aşırı Şişmanlık Psikolojiye Zarar

Bir ulusal sağlık araştırmasındaki 40 bin ABD’linin verilerinin değerlendirildiği çalışmada, obez erişkinlerin normal ağırlıktaki erişkinlere göre depresyon,

Yazının Devamı

Yatmadan Önce Ekran Karşına Geçmeyin

Japonya’da yapılan bir araştırmaya göre; yatmadan önce bilgisayar ve televizyon karşısında fazla vakit geçirenler, bunu yapmayanlarla aynı uzunlukta uyusalar bile kendilerini daha yorgun ve daha az uyumuş hissediyor.

Yazının Devamı

Tek Seansta Sigaraya Son...!

Tek Seansta Sigaraya Son...!
Uzman Psikiyatrist ve Psikologlar Denetiminde Nirvana Sigara Bırakma Paketi Terapilerine Başlamıştır..

www.sigarabirakmaantalya.com

Ekonomik Kriz Ruh Sağlığını Tehdit Ediyor

Türkiye Psikiyatri Derneği Dış İlişkiler Sekreteri Uzman Dr. Halis Ulaş, ekonomik krizin, hem işverenlerde hem çalışanlarda hem de işsizlerde ruhsal problemlere yol açabileceğini söyledi.

Yazının Devamı

Şizofreninin Anahtarı Okulda

Dünyada her 100 kişiden birinin yakalanma ihtimali olan şizofreninin ilk fark edildiği yer okul. Çocuklarının öğretmenleri ve arkadaşlarıyla iyi ilişkiler kuran aileler, çocuğun hastalığa yakalandığını çok çabuk anlayabiliyor.

Yazının Devamı

İntiharlar Önlenebilir

10 Eylül Dünya İntihar Önleme Günü dolayısıyla açıklama yapan Ankara Üniversitesi (AÜ) Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Veli Duyan, ''intiharın, pek çok ülkede ve özellikle genç nüfus arasında tırmanma eğiliminde olduğunu'' belirterek, bunun günümüzde global bir sorun olarak değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Yazının Devamı

Cinselliği Tabu Olmaktan Çıkarmak İçin

Konya'da, Ulusal Gençlik Parlamentosu çatısı altında bir araya gelen üniversiteli gençler, ''Cinsel Sağlık ve Üreme Sağlığı'' konulu kampanya başlattı. Kampanyayı çoğunluğunu Selçuk Üniversite Kamu Yönetimi Bölümü öğrencilerin oluşturduğu ''Yerel Gündem 21'' topluluğu başlattı.

Yazının Devamı

Otistik Çocuklar Sesleri Daha Geç Algılıyor

Otistik çocukların, sesleri normal çocuklardan daha geç algıladığı belirtildi. Söz konusu gecikmenin otizm hastalarını teşhis etmek için bir işaret olduğu düşünülüyor...


Yazının Devamı

Antidepresan Kullanımı 4 Yılda Yüzde 85 Arttı

Türkiye Psikiyatri Derneği Dış İlişkiler Sekreteri Dr. Halis Ulaş, sinir sistemi ilaçlarının kullanım sıklığının sürekli arttığını belirterek,

Yazının Devamı

Evlilik Öncesi Danışanlar Arttı

Cinsel Sağlık Enstitüsü Derneği (CİSED) Başkanı Dr. Cem Keçe, evlilik öncesi danışmanlık ve rehberlik hizmetlerinin, Türkiye'de yeterince bilinmeyen ve anlaşılamayan bir kavram olduğunu söyledi.

Yazının Devamı

Biz Uyurken Sinir Hücrelerimiz de Uyuyor

ABD’nin Wisconsin-Madison Üniversitesi’nden bilim insanları, alışılandan daha az uyunan bir gecenin ertesi gününde dikkat ve konsantrasyon azalıp öfke artarken beyinde neler olup bittiğini araştırdı.

Yazının Devamı

Hem Kaygı Yaratıyor Hem de Kaygıyı Yok Ediyor

Standford Üniversitesi’nde fareler üzerinde yapılan bir araştırma, beyindeki bir bölgenin hem kaygıya neden olduğunu hem de kaygıyı yok edebildiğini ortaya çıkardı.

Yazının Devamı

Otizm Erkeklerde Neden Daha Fazla?

İki binden fazla otizm hastasının gen haritasını inceleyen ve sonuçlan otizm hastası olmayan kişilerinkiyle karşılaştıran Kanadalı bilim adamları, otizm hastası erkek çocuklarının yüzde 1 inde bu genin mutasyona uğradığını gördü.

Yazının Devamı

Bilgisayar Bağımlılığıyla İle İlgili Ailelere Öneriler

1- Bilgisayar evde en çok kullanılan ve herkesin döneminden sonra böyle gruplara katılıyor değildir. görebileceği bir merkezde tutulmalıdır, Böylece çocuğunuzun hangi sitelere girdiğini rahatlıkla kontrol edebilirsiniz.

2-Bilgisayar kullanımı konusunda evde kurallar oluşturunuz.Ders haricinde,hafta içi bilgisayar kullanımına (özel durumlar hariç) izin vermeyiniz.Hafta sonu kullanımına da saat kısıtlamaları getiriniz.

3-Çocuğunuzun oynadığı oyunları mutlaka kontrol ediniz.İçeriğinde şiddet,vahşet ve pornografi olan oyunlara asla izin vermeyiniz.

4-Çocuğunuzun bilgisayar ve internet kullanımı konusunda sizin otoritenizi kabul etmesini mutlaka sağlayınız.

5-Çocuğunuzun “sohbet gruplarına” katılmasına izin vermeyiniz.Ergenlik döneminden sonra böyle gruplara katılıyor ise kiminle görüştüğünü ve neler paylaştığını mutlaka kontrol ediniz.

6-Çocuğunuzu bilgisayar ve internet kullanımından doğacak tehlikeler konusunda uyarınız ve takipçisi olduğunuzu bildiriniz.Çocuğunuzun mahrem ve kişisel bilgilerin paylaşılmaması,resim ve görüntü iletmemesi internet üzerinden kişilerle kavga ve tartışmaya katılmaması konusunda uyarınız.

7-Çocuğunuzun güvenmediğiniz ve kontrol edemediğiniz ortamlarda(internet cafe vb.)bulunmasına izin vermeyiniz.

8-Öncelikle internet ve bilgisayar kullanımı konusunda ona iyi örnek olmalısınız. Saatlerce bilgisayarın başından kalkmayan anne babalar, çocuklarına aynı konuda nasıl sınır koyacaklar?Bunu tahmin etmek zor değildir.

9-Çocuğunuzun uygun olmayan sitelere girmesini engellemek için site filtrelerini kullanınız.

10-Kontrolün sizden çıktığını, çocuğunuzun bilgisayar ve internet bağımlısı olduğunu düşündüğünüzde acilen profesyonel yardım alınız.

11-Yukarıda söz ettiğimiz bazı psikopatolojilerde bilgisayar bağımlısı olma riski daha yüksektir.Böyle bir çocuğa sahip olan ebeveynin daha dikkatli olması gerekir.Ayrıca temelde yatan psikopatoloji tedavi edilmeyen bilgisayar bağımlılığı sorunu çözülemez.Örneğin depresif ya da dürtü kontrol sorunu olan bir çocuğun öncelikle bu sorunu çözmek gerekir ki bilgisayar bağımlılığından kurtulabilsin.

Dr. Ava Özgün

CETAD derneğinin vermiş olduğu eğitim programını tamamlayarak Cinsel Terapi Uzmanlığı ünvanını almaya hak kazandı.

Yazının Devamı

Cinsel Terapist

Cinsel Terapist- Antalya ile ilgili www.antalyacinselterapist.com web sayfamız yayına başlamıştır.

Sınav Kaygısı

Sınav Kaygısı - Antalya ile ilgili www.sinavkaygisiantalya.com web sayfamız yayına başlamıştır.

Aile Terapisi

Aile Terapisi - Antalya ile ilgili www.antalyaaileterapisi.com web sayfamız yayına başlamıştır.

Sosyal Fobi

Sosyal Fobi - Antalya ile ilgili www.sosyalfobiantalya.com web sayfamız yayına başlamıştır.

Çocuk Psikoloğu

Çocuk Psikoloğu - Antalya ile ilgili www.antalyacocukpsikologu.com web sayfamız yayına başlamıştır.

Çocuk Ve Okul İletişimi

Toplumsallaşmanın gereği olarak bilgi veren kurumlar okul olarak adlan­dırmakta ve toplumların görevi olan kültürlerini sürdürmek ve geliştirme işlevini yerine getiren okullar da yetişmekte olan kuşağın eğitim ve öğrenimini biçimlendirerek bu işlevi gerçekleştirmektedirler. Okul yalnızca belirli öğrenme kalıplarının gerçekleştirilmesi sorumluluğunu taşımaz, toplumsal kimliğin bir yönünü bireye sunan ya da bireylerin toplumsal kimliklerine yeni anlamlar yükleyen bir iletişim ortamı da sunar.

Eğitim ve iletişim söz konusu olduğunda satranç tahtası benzetmesi yapı- Malzemesi ne olursa olsun, ister çok ucuz isterse çok pahalı, oyun sahası hep aynıdır. Hep siyah beyaz kareli. Karelerin sayısı da ne azalır, ne de çoğalır. Taşları ne kadar özenli üretim ya da sıradan olursa olsun, hep aynı yerde dururlar oyunun başında. Oyun kuralları da aynıdır; belli yerde yan yana, karşı karşıya gelen belli taşlar, bu kurallara göre kazanır ya da kaybederler. Yine de, oynanan oyun hep bir başka oyundur, bir öncekine hiç mi hiç benzemeyen, oynayanlarla ruh bulan güzelleşen. Her bir hamle, her bir yeni adım, değişik stratejiler yeniden düzenlenen turnuvalar, kazananlar, kaybedenler...

Bu açıdan bakıldığında, çocuk, anne-baba, toplum üçgeni de hiç değişmez. Hep aynıdır aslında: tıpkı satranç tahtasının kareleri gibi çocuk doğar okula gider, mezun olur. Çocuğun büyümesi, evden bir anlamda ayrılması, okula gidişle özdeştir. Çocuğun mezun olması, okuldan ayrılışı ise yetişkinleşme iş bulup çalışmave artık kendi ayakları üzerinde durup, kendi yükünü taşıyabileceği anlamına gelmektedir.

Artık, yaşamı paylaşabile­ceği yaşamına ekleyebilecek, kendi ailesini kurabilecek duruma gelmiştir. Bu açıdan bakıldığında öncelikle ev ardından okul, çocukluğun mekânıdır. Uzmanlar tarafından yaşama hazırlandığı, yaşam boyu kullana­ bileceği becerilerle donatıldığı, kendini geliştirebileceği, ifade edebileceği ola­naklar yaratarak onu yaşama en uygun biçimde konuşlandıracak bir fırlatma merkezidir sanki. Ortaya çıkabilecek her türlü aksaklıktan ise birileri sorumlu­dur. Ben, sen, o, biz, siz, onlar... Herkese göre bir başkası sorumludur.

Çocuğun okuldaki hazırlanma işlevi göz önünde bulundurulduğunda, öğ­retmenin işlevi ve önemi de burada karşımıza çıkmaktadır aslında. Bir yani öğretmenlerin ve öğretmenliğe hazırlanan bireylerin yetişme ve topluma konuşlandırılmasındaki sorunlar vardır, eğitimin merkezinde. Bunun yanında, gerek toplum baskısı, ekonomik şartlar, gerekse eğitimsizlik yüzünden çocuğunu ge­reksiz korkulara, kurallara hapsetmeye çalışan, iletişim kurulamayan ailelerin­den iki adım da olsa uzaklaşıp okula gelen, çocukluk mekanına sığınmakta olan bu minik bireyleri, yeni iletişimsizlik duvarları ile karşılayacak olan ya da bun­ları yıkacak olan bir konumdadır öğretmen. Yaşamı sevdirecek, ümitler verip düşler kurduracak, yaratıcılığı zorlayacak, girişimciliği destekleyecek, birey olma hakkını ve biçimini aşılayacak olan kişidir. Öğrencisini birey olarak konumlandıracak, söylediği ve söyleyemediği her şeyi önemseyecek, kendisinin göremediği özelliklerini ona gösterebilecek, farkında lık yaratacak 'biridir.

Gerektiğinde hatalarını düzeltecek, doğruyu yanlıştan ayırabilecek anahtarlar suna­cak, bilgi kapılarını açacak, saydam, nesnel ve sevgi dolu olacaktır. Okul öncesi hazırlık döneminde ve özellikle de ilköğretim aşamasındaki çocuklar için, babasında görmediği sevgi ve saygıyı sunacak olan kişidir öğretmen. Çocukların pek çoğu günümüzde anne babasından daha çok zaman geçirmektedir Öğretmenle. Sınıfta, bir diğer deyişle, okulda yaratılan yapay sosyal ortamda tek tipleştirilmeye çalışılan öğrencilerden farklı bir tutum sergilediğinde öğren­ciye hoşgörü ve anlayış gösterecek olan da öğretmendir, onun gözünden yaşamı bir çocuk gibi algılayacak olan da...

Ancak, bir yandan gitgide artan öğrenci sayıları, diğer yandan ve sosyal sorunlar öğretmenlerin de çocuklarla birebir ilgilenme oranını kısıtlamaktadır. Öğretmenin öğrenci ile kurduğu iletişim de sorunludur aslında. Yalnızca ülkemizde değil, neredeyse tüm dünyada, okul ile ilgili sorunların başında, öğretmen öğrenci iletişimi gelmekte, ancak bu durum sürekli olarak göz ardı edilmektedir. Elbette, her bir öğretmenin her bir öğrenci ile yüzde yüz anlaşması, birbirini anlaması ve herşeyi paylaşması olası değildir.

Her bir öğrenciye ayrılabilecek ilgisi, zamanı ve enerjisi olmayan öğretmen, genellikle Öğrencilerini birebir tanımadan, bilmediği bir izleyici kitlesine bir şeyler söyler belli süre içinde dersini anlatır ve gider. Ancak ön plana çıkan sınıftaki birkaç öğrenci dışında, disiplinli bir sınıfta öğrencilerin bazıları anlıyormuş gibi yapsa da, genelde iletişim ve etkiletişim eksikliği yüzünden ders ortamının bir bölümü disiplinin sağlanmasına, 'otur-sus' demeye ayrılır. Öğretmen öğrencilere değer, kültür ve hemen her türlü bilgi aktarımının ne derece gerçekleştiği ise hep bir soru işareti olarak kalmaktadır.

Toplumsallaşmanın en önemli evrelerini, değerini ve işlevini yeterince özümsemeden gerçekleşen bir okullaşma, pek çok tehlikeyi de beraberinde ge­tirmektedir. Daha önceleri, çocuğun ne kadar erken okula gönderilirse o kadar çabuk öğrenmeye başlayacağı, dünyayı ve çevresini daha erken yaşta tanımaya başlayan, farklı iletişim ortamları ile karşı karşıya kalan çocukların daha başarılı olacakları düşünülüyordu. Ancak, bugün, evinde yeteri kadar ilgi ve sevgi gör­dükleri, kendilerine en yakın kişilerle sağlıklı ilişkiler kurduktan sonra okula başlayan çocukların okluda ve yaşamda daha başarılı oldukları kanıtlanmış du­rumda. Ancak bu durum, çocukların sosyalleşmesini ya da algı zenginliğinin kısıtlanmasını engeller bir geciktirme olarak düşünülmemeli. Yalnızca, sağlık­lı anne-baba ve çocuk ilişkisi kurulmadan, çocuk-kardeş, çocuk-arkadaş, çocuk-aile ilişkilerinde yeterince olgunlaşmadan çocuk-öğretmen-okul ilişkisine geç­menin sakıncalarına dikkat çekmemiz gerekli.

Senin Sorunun: Öğrenci sorunu olarak iletişim

Ne acıdır ki, günümüzde, eğitimin çocuğa etkisini-katkısını pek fazla sor­gulamaya gerek duymadan, bunu yapmaya zaman bile bulamadan okullaşma kavramı ile karşılaşan anne-babaların sayısı hiç de az değil: Belki de eğitimin ne olduğundan aslında habersiz, yalnızca çalışması ve para kazanması, ailesinin Seçimine bir şekilde katkıda -bulunması gerektiğini düşünen, bu koşturmaca içinde çocuğunu kendi bireysel gelişimine ve zaman kullanımına bir engel olarak gören ve okulu da bu çalışma saatleri içinde çocuk bakımını gerçekleştirecek bir çatı olarak değerlendiren "nitelikli" anne-babaların sayısı da hızla artmakta Onlar için okul, çocukların zaman geçirdikleri bir bina. Okul başarısı ise,karşılığında belli bir tutar ödedikleri ve neredeyse garantiledikleri bir övünç Bu göstergenin düşüklüğü ise senin sorunun deyip çocuğa yüklenilecek bir suç unsuru. Omuzlarına erken yüklenen sorumlulukların altında olan çocuğun "eğitim kurumunda' karşılaşabileceği tüm sorunların _ tümü anne-babası, hem öğretmeni /öğretmenleri hem de eğitim sistemi açısından böyle görülmekte - gösterilmekte: 'Bunlar artık senin sorunun.'

Benim Sorunum: Aile sorunu olarak iletişim

Kimi kez de ailenin içinden geçmekte olduğu zorlu süreçlerden kaynaklanan sorunlu süreçlerde çoğu kez bir yaşam biçimi olarak çocuklarından her türlü sorumluluğu üstlenmeye hazır, çocuğunun sınıf ortamında ödev yapmaktaki isteksizliğinin, belli konulara karşı yetersizliğinin, derse ilgisizliğinin tüm sorumluluğunu üstlenmeye hazır anne- babalarında sayısı hiçte az değil... Onlar da, çocuğun eğitim ve başarısını gerçekleştirme ve sahiplenmeye adamış biçimde, gün gün, saniye saniye çocuğu ve eğitim –öğretim ortamını kontrol edip, her türlü göstergeden kendilerine yönelik anlamlar çıkarmaya hazır “Bu benim sorunum” diyerek kendini ve çocuğunu baskı altında tutan anne-babalar... Çocuğun eğitimini, kendine mal eden etmeye çalışan, her adımında sürekli olarak onun yanında hatta ondan önce yürümeye çalışan, çocuklarının alması gereken sorumlulukları sürekli kendileri üstlenen, verilen ödevleri günü gününe yapan anne babaların da sayısı hiç az değil. Anne-baba olmayı çocuğun eğitimi ile ilgilenmek, onun tüm gereksinimlerini karşılamak olarak algılayan bu tip anne babalar için de söylenecek çok şey var. Çocuklarının 24 saat yanında olamayacakları, her an her dakika onlarla ilgilenemeyecekleri durumlar olduğunda, çocuğun o güne dek hiç tek başına ayakta kalma ya da sorumluluk alıp yerine getirme şansı olmadığı için bu tür çocukların yaşamda daha başarısız olabileceklerini ileri sürmek hiç de yanlış olmayacaktır. Sürekli olarak yanlarında yürümesini, kendi adına ödev ve araştıtırma yapmasını bekleyeceği birilerine gereksinim duyacaktır bu tip anne babaların çocukları. Ve günün birinde yanlarında böyle bir destek olmadığında da sudan çıkmış balığa dönecek, ne yapacakların bilemeyeceklerdir. Ancak, anne baba herşeyi üstlenmeye hazırdır. 'Bu benim sorunum' gözlüğüyle bakmaktadır. çocuğun tüm sorunlarına.


Onun sorunu: Öğretmen sorunu olarak iletişim

Kimi zaman hem kendini, hem de çocuğunu eğitim-öğretim ortamından soyutlayan ailelerden de söz edilmesi gerekir. Orada bir okul vardır uzakta okuldaki insanlar sorumludur ters giden herşeyden. Öğretmen sınıfta sağlayamıyorsa, bu onun sorunudur. Öğretmen çocuklara dersi sevdire: iyi anlatamıyorsa bu yine onun sorunudur. Sınıfta kaç kişi bulunursa bulunsun okul idaresi nasıl bir tutum sergilerse sergilesin, okulun fiziksel şartları nasıl olursa olsun her şey öğretmenin ya da okulu yönetenlerin sorunudur. Yapılması gereken ve yeterince yapılamayan her ne varsa, bu öğretmenin ya idarecilerinin sorunudur, öğrencinin ya da anne babanın yapabileceği hiçbir şey yok gibidir.

Bizim Sorunumuz: Toplum sorunu olarak iletişim

Oysa Gençtan'ın 'Hayat' kitabında özetlediği gibi, tek başınıza yoksunuz. Sizi siz yapan, sizin seçimlerinizden oluşan çevreniz ve birey siz bir değerler evreninin merkezindesiniz. Tüm değerler, ancak sizinle var olabilir ya da yok olabilir. Bu size hem büyük bir sorumluluk hem de dilediğinizce seçme hakkı verse de, bireylerin pek azı bunu "Birlikte Var olmak” şeklinde yorumlayabilmekte. Ben-sen-o'nun ayrışmadığı, sorumlulukların paylaştığı ortak bir bütün olarak birlikte, tek bir yaşantı olduğunu er geç herkesin anlayacağını umabiliriz belki de.

Aslında sorumlu 'tek' bir kişi ya da bir grup yok karşımızda. Sağlıklı bir iletişim ortamı yaratmak, çocuğa duyarlı bir eğitimi elbirliği ile gerçekleştirmek bizim sorunumuzdur. Bir toplumun nasıl toplum olduğunu, değerlerini anlamak için okullarını görmek yeterlidir. Her adımında, okullaşmanın önünde ve arkasında, içinde ve dışında türlü sorun bizim sorunumuzdur. İletişim ve iletişimsizlik bir toplum son sağlıksızlık örneği olarak görülmediği sürece, iyileştirilmesi olanaksızdır.

Çocukların yarınlara daha iyi hazırlanabilmeleri için bu yeni toplumsal birlikteliğe olabildiği kadar çok ve hızlı bir uyum sağlaması beklenir. Gerçekte, bu uyum sağlama sürecini kısaltmak ve etkinliğini arttırmak amacıyla kurulmuş olan okul öncesi hazırlık kurumları, bugün çalışan anne babalar açısından çocuk bakıcısı işlevini üstlenmiş bulunmaktadırlar. Bu kurumlarda çocuk, henüz okul çağı gelmeden de yeni iletişim biçimleri ve ortamları ile karşılaşabilmekte, bir yada da birkaç öğretmen edinebilmekte ve toplumsallaşma basamaklarını adımla­maya başlamaktadır.

Okul öncesi eğitim kurumlarında çocuğa okul bilgilerin­den çok yaşamla ilgili temel beceriler kazandırılmaya çalışılmakta, bu kurumlar bir anlamda geniş bir ailenin yerini tutmaktadırlar. Çocuğun, yemek yeme, tuva­lete gitme, uyuma gibi alışkanlıklarını da gözlemleyen bu kurumlarda çocuklar paylaşımı, yaşıtları ile birlikte zaman geçirme alışkanlıklarını öğrenirler. Gü­nümüzde okul öncesi eğitim kurumlarının önemi git gide artmaktadır. Anaokul­unda çocuklara sunulan bilgiler, renkler, sayılar ve genel kavramlar olarak özetlenebilir. Çocuğun bedeni ile çevresi ile ilgili gerçekleri kavramasına yardımcı olunur, böylelikle çocuk, içinde yaşadığı dünyaya, doğaya, çevresine ve kendine yönelik yeni bakış açıları kazanarak kendini biçimlendirebilmektedir.

Çocuğun aile içinden ya da bir okul öncesi hazırlık kurumundan, anaokulundan kopup okul ortamına gelmesi, onun yepyeni iletişim biçimleri ve ortamları ile karşılaşması anlamına gelmektedir. Kimi zaman çocuk için bu durum ilk kez yaşıtları ile kurulan, alışık olmadığı türde bir iletişim biçimini ifade edebilir. Örneğin, kırsal kesimdeki bir çocuk için, yalnızca kendi yaşıtlarının bulunduğu bir toplumsal birliktelik sağlar okul Daha önce yalnızca aile içi iletişim biçimini özümseyen çocuk, birdenbire kendini bulduğu bu yeni ortamda sorunlu hissedebilir.

Çocukların okul ortamına uyum sağlamaları ve uygun davranış- iletişim becerileri geliştirmeleri bireysel olarak kendilerine bağlı olduğu Çevresel diğer etmenlerden kaynaklanan sorunlar nedeniyle farklı süreçle- yayılabilmektedir. Farklı tipteki çocuklar için okul ortamı farklı anlamlar çağrıştıracağından, her bireye özgü bir alışma süreci okulun başladığı ilk günleri kapsayan bir şekilde karşımıza çıkabilecektir. Özellikle aile içinde tek çocuk konumunda olanların, okul iletişiminde zorluklarla karşılaşmaları, iletişim dili geliştirip kendilerini bu yeni iletişim konumu yetirmeleri zaman alabilmektedir. Benzer biçimde, aile içinde tanınmayan bir çocuğun da okul ortamında birden bire kendini bulduğu bir iletişim ortamında karşısındaki bireyle eşit konuma yerleştirebilmesi zaman alabilecektir.

Çocuğun bireysel özellikleri ile çerçevelenen iletişim becerileri, okulun sunduğu iletişim ortamı ile de bütünleşebildiği ölçüde çocuğun gelişimini sağ­layacaktır. Bu durumda yapılan, eğitim biçimleri ve politikaları farklı okullarda becerileri geliştirmeleri gereklidir. Örneğin, yatılı okulda okuyan bir öğrencinin iletişimi, yarım gün ya da tam gün eğitim veren öğrencilerden farklı olacaktır. Benzer biçimde karma eğitim veren bir okuldaki öğrencilerin iletişimi, kız veya erkek okulundaki öğrencilerle iletişiminden farklı bir boyutta gelişecektir. Anadili ile eğitim veren bir okul yabancı dilde eğitim veren bir okuldaki öğrenciler de farklı iletişim biçimlen sahip olacaklardır.

Çocuğun iletişim açısından yaşıtları ile yaşayabileceği iletişim sorunlarının yanı sıra, öğretmeni ile yaşayabileceği iletişim sorunlarını da göz ardı etmemek gerekir. Çocuğun, öğrenci-öğretmen iletişiminin aile içi iletişini farklı olduğunu kavraması kimi zaman uzun sürebilir. Bunun yanı sıra, sıra düzeni, sınıf içinde uyulması gerekli kurallar ve okul içi diğer yetkililerle olan iletişim de çocuk için alışık olmadığı bambaşka bir dünya ve farklı bir dil anlamına gelebilmektedir.

Çocuğun içine girdiği bir başka iletişim ortamı da yayınlar yolu ile olmaktadır. Belki de yaşamında ilk kez bir kitap okuyan, bir dilin yazılı biçimini de söken ve kullanmaya başlayan çocuk, bu yeni iletişim biçimini de kavrayıp kısa sürede kullanıma sokmakla yükümlüdür. Bir anlamda, yeni tanışılan bir dünya da birçok kitap okunması, yazılı olarak anlatımın geliştirilmesi ve bunların belli bir iletişim ortamı içinde kabul gören nitelikte olması gerekmektedir. Okul ortamı ile tanışıklığı, daha önce bu denli ayırdında olmadığı yeni bir dünyaya açılan bir kapı gibidir. Bu kapıdan yeni iletişim biçimleri, yeni iletişim ortamları ve yeni iletişim metinleri çocuğun dünyasına girecektir Bu yenilikle baş edebilen ve onlara ayak uydurabilen çocuk, kısa sürede kendisinden istenilennilen iletişim becerilerini geliştirip bu yeni kalıplara uygun ürünler nedenli yetkinleşebilecektir.

Çocuğun okula başlaması ile birlikte çocuğun aile içi konumunda ve bireyleri ile olan iletişiminde de farklılıklar ortaya çıkacaktır. Artık dünyaya geçiş yapmış olan bu küçük birey, okul ve aile ortamında farklı' biçimlerini ayrımsayabilen ve bunlara uygun biçimde stratejiler geliştirebilen zaman zaman bunlar arasında bir köprü işlevi üstlenen bir birey olacaktır. Aileye okuldaki iletişimini, okula da ailedeki iletişimini örneklerden de köprü işlevini bilinçli olarak sürdürecektir.

Çocukların Beklentileri Anne Baba Beklentilerine Karşı

Dünyaya geldikleri andan başlayarak çocuklar yetişkinlerden bazı şeyler bekliyorlar. Bunlar, öncelikle fiziksel gereksinimlerden oluşuyor. Daha doğduğu andan başlayarak annesini ve yakın çevresini tanımaya ve kendini bu çevreye oyumlandırmaya başlayan çocuk, kısa süre içinde dünyanın yalnızca çevresindekilerden, görebildiklerinden oluşmadığını da anlamaya başlıyor.Bu yüzden, hep bilinmeyenin, daha önce kendine sunulmayanın peşinde koşuyor.Bu kimi kez, doğal çocuk yaratıcılığı ile yetişkinlerin artık kurmaktan vazgeçtikleri alışılmadık yakıştırmaları ve bağlantıları kurmakla gerçekleşiyor.

Kimi kezde engin bir düş gücü ile kendince önemli olanların yeniden üretilmesi ile..Çocukça bir yaratıcılıkla, toplumun ve kültürün baskısını en az hissettiği Döneminde , 8 yaşına dek çocuk yaşamının en yaratıcı deneyimini yaşarken, yavaş yavaş bazı taşları da yerine koyarak artık "sosyalleşen" bir varlığa dönüşüyor ve yaşadığı toplum tarafından biçimlendirilmeye, yönlendirilmeye boyun eyecek duruma gelebiliyor. Zekanın ve yaşam boyu sürecek olan anlamlandırma süreçlerinin temel basamaklarının %80'inin bu küçük yaşlarda oluştuğunu artık biliyoruz. Biliyoruz da bununla ilgili ne yapıyoruz acaba? Çocukları dinlemek, onların dünyayı nasıl kavradığını, yaşamdan neler beklediğini keşfetmek yerine onlara sürekli olarak içinde yaşanılması gereken kuralları anımsatarak, sürekli kendilerini düzeltmelerini bekleyerek hata etmiyor muyuz?

Onlara seçim hakkı tanımadan onlar adına kararlar alıp, buna uymalarını beklemiyor muyuz? Onlara fanilerine ifade etme, yansıtma olanağı tanımadan kendi doğrularımızı, kendi beklentilerimizi iliştirmeye çalışmıyor muyuz? Bu listeyi elbette uzatmak olası, ancak, her anne baba, bunları çocuğu için yaptığını iddia ediyor. Onlara göre çocukları, zayıf, korunası, güçsüz, kendi kararını kendisi veremeyen varlıklar bu yüzden de anne-baba olarak onlar adına kararlar vermek hiç de yanlış değil.

Bu noktada, çocuk ve aile, çocuk ve toplum ilişkilerinde beklentilere yoğunlaşmak gerekiyor, çünkü, konu dönüp dolaşıp anne-babanın çocuktan ne beklediğine, toplumun anne-babadan ne beklediğine, çocuğun toplumdan, için- yaşadığı dünyadan ve anne-babasından ne beklediğine gelip düğümleniyor, topluma göre iyi anne-baba olmanın bazı unsurları olduğuna inanılıyor. Elbette her topluma göre farklılık gösterebiliyor, hatta, aynı toplum içinde bile sosyo-ekonomik düzeylerde farklı beklentiler ortaya çıkabiliyor. Toplum anne-bahalardan neler bekliyor dersek, bu görünmeyen, ancak, oldukça olarak hissedilen toplum baskısının aileyi ve ailenin yaşam biçimini ve davranışlarını nasıl biçimlendirdiği ile ilgili örnekler bulmak oldukça Hangi sosyal ve ekonomik şartlar altında olursa olsun, anne babaların için "gereken" her türlü fedakârlığı yapmaları bekleniyor.

Neyin gerçek anlamda 'gerektiği' her zaman soru işaretleri ile dolu olsa bile! Çocukların en iyi okullara yollanması, eğitimleri ile ilgili hiç bir şeyden kaçılmamamsı, Her türlü gereksinim ve konforlarının sağlanması gerekiyor. Pek çok ailenin yetmediği halde yalnızca çocukları için pek çok ekonomik fedakarlığa katlanmaya çalıştığını hepimiz biliyoruz.

Ancak, en önemli noktalardan biri tüm bunların 'karşılıksız' olarak gerçekleştirilmesi gereği. Yine de,bunun tam tersi yapılıyor ve yetişkinler, kendilerini rahatlatmak için eylemlerin faturasını çocukların ödemesini bekliyorlar. "Bak, onca yaptıkları eylemler arasında sana özel ders aldırıyoruz, karnende notunu iyi görmezsem, sen düşün!" ya da "Onca para verip seni en iyi okula gönderiyoruz, yemek parasıydı, derken dünya kadar faturayı babanla ben nasıl nasıl ödüyoruz.görüyorsun... Sana düşen şey çalışmak!, "Bak çocuğum, ben onca zorluğa karşın seni tek başıma büyütmeye çalışırken, sen gidip benden en pahalıyı istiyorsun... “Ben de alabilmek istiyorum ama olmuyor işte!" Tüm bu örnekler, yetişkinler tarafından çocuklar adına yapılan şeylerin aslında onlara büyük sorumluluklar yüklemek, üzerlerinde sosyal, düşünsel ve duygusal baskı kurmak anlamına geldiğini gösteriyor bize. Üstelik, yetişkinler çoğu zaman bunu farketmiyorlar bile. Onlar, üstlerine düşeni ya da düştüğünü sandıkları şeyi yapabildikleri için mutlu olurken, çocuklar, kendileri için yapılanların baskısı altında yaşamaya mahkum ediliyor.

Yetişkinlerin bu tutum ve davranışları kimi zaman onların da hiç isteme­dikleri biçimde bir olumsuzluk olarak karşılarına çıkabiliyor. Televizyonlardaki "güncel" programlarda çocukların iyi bir eğitim almaları için nasıl başka şehirlere hatta yurt dışına gönderildiğini, benzer biçimde de yurt dışında yaşayan anne- babaların çocuklarını ana vatandaki yakınlarının yanına gönderdiklerini görüyo­ruz, duyuyoruz. 'Çocukların Düşüncesi' olabileceği göz önünde bulundurulma­dan, onun kararı sorulmadan, "çocuk biraz amcasının yanında dursun", "annean­nesinin yanında uslu duruyormuş" gibi söylemlerle yalnızlığa ve anne- babasızlığa dayanmaları, durmaları, beklenmekte. Çocukların durması, kendile­rine sunulan şartlara ve ortama uyması beklenmekte.

Ancak biliyoruz ki, bugün hiç bir eğitim sistemi anne-baba iletişiminin yerini tutamaz. Anne-baba iletişim­sizliğinin açtığı yaraları saracak bir yöntem ise henüz geliştirilemedi. Bu ve ben­zer durumdaki çocuklar, ancak, arkadaşlar, öğretmenler ve sunulan sosyal çevre ile bilgilenme olanağı sayesinde kendi içlerindeki birşeyleri dengeleme olanağını sahip olabilir. Yine de anne-babadan uzakta olmanın örselenmişliliği ile bir yaşamı mahkûm edilmek bu çocukların adına yapılmış bir fedakarlıkmış gibi görünse de, bunun gerçek anlamda pek de sağlıklı çözümler ürettiği söylenemez.

Çocuklar adına girişilen bu tür korumacılık da çoğu kez çocuğun gerçek yaşam deneyimini yaşamadan başkalarından aldığı ikinci el deneyimlerle yaşamaya alışmasına neden olmakta. Yanlış yapma, hatalarından öğrenme ve aynı hatayı yinelememe gibi şansları tanımadığımız sürece, çocuklar yalnızca kendilerine konulan kurallara uyan, bu kurallar çerçevesinde yaşayan robotlara dönüşmeyecekler mi?

Çoğu kez, özellikle ekonomik ve sosyal kültürel baskılar nedeniyle koparılan ya da etkin bir biçimde sürdürülmeyen anne-baba-çocuk ilişkisi perdesi altına kolayca gizlenebiliyor. Normal zamanda bile evdeki anne çocuk iletişimi "çocuğun dersi var" "uyuması lazım" "yarın sınava gerekli" gibi nedenlerle koparılmakta. Belki de burada göz ardı edilmesi gereken en önemli nokta, çocukların eğitime ne denli gereksinimleri sorgulanması.

Çocuklara kendilerini, çevrelerini, içinde yaşadıkları toplumu sorgulama şansı da verilmeli. Yetişkinlerin de hatalar yapabileceğini öğrenmelerine zemin hazırlanmalı. Gerektiğinde, yanlış yapan yetişkinlerin bu nedenle onlardan özür dilemeleri de normal sayılabilmeli. Eğitim dediğimiz, başarı dediğimiz şeylerin, gerçekte, yaşam içinde ne denli yer tutuğu ve yapılan fedakarlıkların gerçekten yapılması gerekip gerekmediği de sorgulamalı. Bir yandan "iyi eğitim" vermeye çalıştığımız çocuklarımızı bunun karşılığında nelerden mahrum bıraktığımızı da görebilmemiz gerek.Pek çok açıdan anne baba beklentilerine ve “eğitime” verilen önem,birazda çocukların beklentilerine odaklanabilse, çocuğun iyi eğitimden çok, sevgiye, güvene, sağlıklı ilişkilere olan gereksinimleri ön plana taşınabilse,bilgi daha da sonra gelip çocuğu başarıya taşıyabilecektir sanıyorum.

makale spotlar 5 spotlar govdealt 1spotlar govdealt 2spotlar govdealt 3spotlar govdealt 4
makale spotlar 6